تو رفته ای که بی من,تنها سفر کنی
من مانده ام که بی تو,شبها سحر کنم
تو رفته ای که عشق من از سر بدر کنی
من مانده ام که عشق تو را تاج سر کنم . . .

تو چه میفهمی از روزگارم ...؟

ساده بودی مث سایه .. مث شبنم رو شقایق 
مث لبخند سپیده .. مث شب گریه‌ی عاشق 

بی تو شب دوباره آینه .. روبروی غم گرفته 
پنجره بازه به بارون .. من ولی دلم گرفته 

واژه رنگ زندگی بود .. وقتی تو فکر تو بودم 
عطر گل با نفسم بود .. وقتی از تو می‌سرودم 

وقت راهی شدن تو .. کفترا شعرام‌و بردن 
چشام از ستاره سوختن .. من‌و به گریه سپردن 

رفتی و شب پر شد از من .. از من و دلواپسی‌ها 
رفتی و من‌و سپردی .. به زوال اطلسی‌ها 

واژه رنگ زندگی بود .. وقتی تو فکر تو بودم 
عطر گل با نفسم بود .. وقتی از تو می‌سرودم

مثل گیسویی که باد آن را پریشان می‌کند
هر دلی را روزگاری عشق ویران می‌کند

ناگهان می‌آید و در سینه می‌لرزد دلم
هرچه جز یاد تو را با خاک یکسان می‌کند

با من از این هم دلت بی‌اعتناتر خواست، باش!
موج را برخورد صخره کِی پشیمان می‌کند؟

مثل مادر، عاشق از روز ازل حسرت‌کِش است
هرکسی او را به زخمی تازه مهمان می‌کند

اشک می‌فهمد غم افتاده‌ای مثل مرا
چشم تو از این خیانت‌ها فراوان می‌کند

عاشقان در زندگی دنبال مرهم نیستند
درد بی‌درمان‌شان را مرگ درمان می‌کند

حس قشنگیه یكی نگرانت باشه..♥

یكی بترسه از اینكه یه روز از دستت بده...♥

سعی كنه ناراحتت نكنه...♥

حس قشنگیه ... وقتی ازش جدا میشی:اس ام اس بده عزیز دلم رسید؟♥

قشنگه وختی با خول و چل بازیات کناربیاد ♥

قشنگه: یهو بغلت كنه♥

در گوشت بگه دوست دارم! بگه كه حواسم بهت هست...♥

حس قشنگیه ازت حمایت كنه ...♥

زيــــــــادي" دوستت داشتــــــــم!!!!

خیلی بده که منتظرکسی باشی که دوست نداره

خیلی بده که چشم ب راه باشی وقتی میدونی برنمیگرده

خیلی بده عاشقش باشی هزارباربهش بگی ولی فقط لبخندبزنه

                              وسکوت کنه

سخته وقتی توچشات نیگاه میکنه ومیگه برو بجای اینکه ازش  

 متنفرشی احساس کنی بدون اون میمیری

سخته همه ایناسخته ولی سخت تراینه که

                                             کسی که فک میکردی مال تو

توخیابون ببینی که دست یکی دیگروگرفته اون موقع دیگه

                            مال تونیست

گـــاهی وقتا توی رابطــــه ها نیــــازی نیست طرفت بــــهت بگــــه :بــــــــــــرو ! 

همینــــ که حضــــور دیگــــران توی زندگیش پر رنگ تــــر از بودن

تــــو باشــــه

قبل از اینکــــه ویرون تــــر از اینیــکه هستی بشــــی!!

 می روم خسته و افسرده و زار

سوی‌ منزلگه ویرانه ی خویش,

به خدا می‌برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه ی خویش

می‌برم تا که در آن نقطه ی دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه ی عشق

,زین همه خواهش بی‌ جا و تباه

,می‌برم تا زتو دورش سازم

زتو ‌ای جلوه ی امید محال,

می‌برم زنده به گورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

فروغ فرخزاد

تـو چـه مـیفـهـمـی از روزگـارم ….

از دلـتـنـگـی ام …

گـاهـی بـه خـدا الـتـمـاس مـیـکـنـم …

خـوابـت را بـبـیـنـم …

مـیـفـهـمـی ؟!!

فـــــقــــــط خـــوابــــــت را !!!

هــر جـای دنـیـا کـِه بـاشی به دیـدارتــو خـواهـم آمد

چـمـدان خـاطــره ها را هَم خواهـم آورد..

شاید به هم باز رسیم…

روزی که من به‌سانِ دریایی خشکیدم…

و تو چون قایقی فرسوده بر خاک ماندی…. شاید …

فاصله خط عابر پیاده ندارد

دست مرا بگیر و از آن رد کن

قرار دیدار ما هر نیمه شب

خیالت که نمی گذارد بخوابم

هزار بار آمدم خطت بزنم از قلبم خود خودت را یادت را اسمت را اما… فقط قلبم پر شد از خط خطی های عاشقانه…

به “سگ” استخون بدی ..

دورت میگرده

واست دم تکون میده !!!

من به تو “دل ” داده بودم … لعنتـــــــــــــــــــی !!!!!

زندگی یعنی :

ناخواسته به دنیا آمدن

مخفیانه گریستن

دیوانه وار عشق ورزیدن

و عاقبت در حسرت آنچه دل میخواهد و منطق نمیپذیرد، مردن .

آدمی غــــــرورش را خیلی زیاد .

شاید بیشتر از تمـــــــام داشتــه هــــایــش- دوست می دارد

حالا ببین اگر خودش، غـــــــرورش را بـــه خـــــاطــــر تـــــو، نادیده بگیرد ،

چه قدر دوســتت دارد !

و این را بِفهــــــــــــم آدمیــــــــــزاد !

بعضی زخــــم ها هســــــت که هـــــــــر روز بــــایـــد روشونو باز کنــــی

و نـــــــــمـــــــــــــک بپـــــــــــاشــــــــــ ــــی …

تــــــــا یــــــــــادت نـــــــــــــره که ســــــــــــــراغ بعضـــــــــــی آدمـــــــــــــا

نبــــــــــــــــــــایـ ـــــــد رفـــــــــــت ، نــــــــــــــبـایـــد! ! !

این روزهــــایم به تظاهر می گذرد…

تظاهر به بی تفاوتی،

تظاهر به بی خیـــــالی،

به شادی،

به اینکه دیگــــر هیچ چیز مهم نیست…

اما . . .

چه سخت می کاهد از جانم این “نمایش”

برای خیانت ،

هــــزار راه هــســــت اما هـیــچ کــــدام

به انـــدازه تــــظـــاهـــر

به دوست داشتن کــثـیــف نـیـســـت …

دلم تنگ شده

برای وقتی که می گفتی :دلم واست تنگ شده

دلم تنگه..

برای بودنت

شایدم لبخند خودم

دلم برای همه چیز تنگ شده جز

نبودنت !

گاهــی باید نباشــی … تا بفهمــی نبودنت واسه کی مهمه …

؟! اونوقته که میفهمی بایــد همیشه با کی باشی ….

گاه دلتنـــــــگ می شوم دلتنـگتر از تمام دلتنگـــــــــی ها

حسرت ها را می شمارم

و باختن ها

وصدای شکستن را

… نمیدانم من کدامین امید را ناامید کردم

وکدام خواهش را نشنیدم

وبه کدام دلتنگی خندیدم

که چنین دلتنگــــــــــــــــم

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
اونی که زود میرنجه زود میره، زود هم برمیگرده. ولی اونی که دیر میرنجه دیر میره، اما دیگه برنمیگرده …

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
رنج را نباید امتداد داد باید مثل یک چاقو که چیزها را می‏بره و از میانشون می‏گذره از بعضی آدم‏ها بگذری و برای همیشه قائله رنج آور را تمام کنی.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
بزرگ ترین مصیبت برای یک انسان اینه که نه سواد کافی برای حرف زدن داشته*باشه نه شعور لازم برای خاموش ماندن.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
مهم نیست که چه اندازه می بخشیم بلکه مهم اینه که در بخشایش ما چه مقدار عشق وجود داره.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
شاید کسی که روزی با تو خندیده رو از یاد ببری، اما هرگز اونی رو که با تو اشک ریخته، فراموش نکنی.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
توانایی عشق ورزیدن؛ بزرگ*ترین هنر دنیاست.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
از درد های کوچیکه که آدم می ناله؛ ولی وقتی ضربه سهمگین باشه، لال می شه.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
اگر بتونی دیگری را همونطور که هست بپذیری و هنوز عاشقش باشی؛ عشق تو کاملا واقعیه.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
همیشه وقتی گریه می کنی اونی که آرومت میکنه دوستت داره اما اونی که با تو گریه میکنه عاشقته.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
کسی که دوستت داره، همش نگرانته. به خاطر همین بیشتر از اینکه بگه دوستت دارم میگه مواظب خودت باش.

و بالاخره خواهی فهمید که :
همیشه یک ذره حقیقت پشت هر”فقط یه شوخی بود” هست.

یک کم کنجکاوی پشت “همین طوری پرسیدم” هست.

قدری احساسات پشت “به من چه اصلا” هست.

مقداری خرد پشت “چه میدونم” هست.

و اندکی درد پشت “اشکالی نداره” هست.

دلم واســه اون روزایــی تنــگ شــده ،

که کســی رو دوســت نداشــتم.

چه خــوب بود اون بــی خــیالی ها !

دنـیــآ بــآزی هــایـت رآ ســرم در آوردی
گـــرفتنــی هــآ رآ گــرفتــی
دآدنــی هــآ رآ نـــدآدی
حســـرت هــآ رآ کـــآشتــی
زخـــم هآ رآ زدی
دیــگر بـس آســت…
چیــزی نمــآنــده..بگــذآر بخــوآبــم
محتــآج یــک خــوآب بــی بیــدآرم

.
آدما تا وقتی کوچیکن دوست دارن برای مادرشون هدیه بخرن اما پول ندارن . . .

وقتی بزرگتر میشن ، پول دارن اما وقت ندارن . . .

وقتی هم که پیر میشن ، پول دارن وقت هم دارن اما . . . مادر ندارن . . .

به سلامتی همه مادرای دنیا . . .

به سلامتیه مادرایی که با حوصله راه رفتن رو یاده بچه هاشون دادن ، ولی تو پیری بچه هاشون خجالت میکشن

ویلچرشونو هل بدن !

ای نام تو گلواژه آغاز دفترم
ای یاد تو آرامش این قلب مضطرم
هر لحظه دست یاری تو دست گیرمن
همواره چتر مرحمتت سایه سرم

من با تو ای خدای جهان راز میکنم
این صفحه را به یاری تو باز میکنم
این صفحه را که دفتر دلتنگی من است
با نام نازنین تو آغاز میکنم

میخواهم ای خدای جهان یاری ام کنی
همواره در مسیر خودت جاری ام کنی
کبوتر غریبم و… میخواهم ای خدا-
-در زیر بال خویش نگهداری ام کنی

شادی بی تو یعنی اندوه، سفر بی تو یعنی زندانی شدن در سیاه چال، زندگی بی تو یعنی پایان همه چیز حتی زندگی

اگر می دانستی چقدر تنهام برایم اشک می ریختی

و اگر می دانستی که همیشه اشک می ریزم هرگز تنهایم نمی گزاشتی

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

گاهی از خیال من گذر می کنی …بعد اشک می شوی …رد پاهایت خط می شود روی گونه ی من…

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

و امان از این بوی پاییزی و آسمان ابری
که آدم نه خودش میداند دردش چیست و نه هیچ کس دیگر
فقط میداند که هرچه هوا سردتر میشود
دلش آغوش گرم میخواهد

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

نهای تنها مانده ام

اندر خم این دنیا مانده ام

با کوله باری از غصه و غم

با یک دل شکسته

برای رسیدن به باور زندگی تلاش میکنم

اما هنوز برای رسیدن راه را نیافته ام

نمی دانم آیا راه همین بی راهه هست

یا

من در خم این بی راهه اسیر گشته ام

عــطر ِ تَنت روی ِ پــیراهنـم مــانده ..امــروز بـویــیدَمَش عمــیق ِ عمــیق ِ!و با هـر نـفس بـغــضم را سـنگین تر کردم!و

به یــاد آوردم که دیـگر ، تـنـت سـهم ِ دیگری ست…و غمــت سـهم ِ مــن!

گفت تا ابد تنهایت نمیگذارم

ابدش چه زود عفو خورد . . .

نمیدانم به مسافر دل بستم

یا

مسافر شد آنکه به او دل بستم . . .

انسان ها عموما دو دسته اند :

تـــو و بقیــــه  . . .

هـر روز صفحه ی نیازمندیـهــا را زیر و رو میکنــم

میدانــم بالاخره

یک روز

به مــن لعنتی نیاز پــیدا میکنـــی . . .

ﺻﺪﺍﯾﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺳﻌﺖ ﺣﺴﺮﺕ ﺩﯾﺪﻧﺖ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ

ﺑﺎ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺩﯾﺪﻧﺖ ، ﻧﺪﯾﺪﻧﺖ ﺭﺍﺗﺤﻤﻞ ﻣﯿﮑﻨﻢ . . .

یک جام با تو خوردن ، یک عمر می پرستی

یک روز با تو بودن ، یک روزگار مستی . . .

یاد بادا که دلم مشتاق دیدار تو بود / روز و شب در طلب و هر لحظه بیدار تو بود

دیدگانم را چه دانی که دگر سوئی نیست / به فدایت ، که آن هم گرفتار تو بود . . .

زندگی با تو برایم بوی ریحان میدهد / بی تو اما بوی ریحان ، بوی زندان میدهد . . .

هر کسی برای خودش خیابانی دارد، کوچه ای، کافی شاپی و شاید عطری

که بعد از سال ها خاطراتش گلویش را چنگ می زند . . .

عشق

همین خنده های ساده توست

وقتی بـا تمـام غصه هایت میخنـدی

تـا من از تمـام غصه هایـم رهــا شوم . . .

دلم در حلقه غم ها نشسته

زبانم بسته سازم شکسته

وجودم پر از شعر عاشقانست

تو را خواهم این حرفا بهانست !

چرا می گویند “ها” نشانه جمع است ؟!

اما وقتی با “تن” جمع ببندی

“تنها”خودت می مانی و خودت!

هیچوقت

آﺭﺯﻭﯼ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﻧﮑﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ

ﺑﯽ ﺧﻮﺩﺕ !

دلی به وسعت دریای کدر نمی خواهم،

برای من دلی به شفافیت یک لیوان اب ،کافیست . . .

حرام باد دوست داشتن کسی که عاشقی سرگرمی اوست . . .

جغرافیای کوچک من

همین چشم های مشکی توست

که هیچ چیز جایش را نمی گیرد . . .

چشمان مرا به چشمهایش گره زد

بر زندگیم رنگ غم و خاطره زد

او رفت ولی نه طبق قانون وداع

یکبار فقط به شیشه ی پنجره زد . . .

دل من را تو بردی با نگاهت / اسیرم کرده ای با روی ماهت

تو را با بی گناهی می شناسند /  ولیکن هست زیبایی گناهت !

چرا ؟

من هستم… زنده ام. نفس می کشم…..

هنوز گاهی اوقات دیوانه می شوم و بی هوا به سرم می زند تمام مسیر محل کارم را تا خانه پیاده بیایم..

هوس می کنم تنها قدم بزنم… تنها گریه کنم…

تنها گوشه ای ساعت ها بنشینم و زندگی ام را مرور کنم.

اما هنوز هستم..

هنوز عاشق بارانم…

هنوز بوی اقاقیا… بوی نعنا..

بوی چای تازه دم مادرم را دوست دارم

دلم تنگ شده

برای ” تـــــــو”….

تو که سزاوار این همه اشعار عاشقانه ای …

تو که این همه در من میتابی …

در من خانه میکنی

و

میروی و تنهایم میذاری …

“تــــو”

واژه ی کوچکی است

اما دنیای مرا شامل میشود …

فراموش میکنی

اما فراموش نمیشوی

دوستت میدارم اما دوستم نمیداری

بیخیالم میشوی اما از خیالم نمیروی

قلم میشوی در دستانم

تک تک سطر های خاطاتم را مینگاری

خنده میشوی رو لبانم

اشک میشوی در چشمانم

تو کیستی ؟؟

که این همه برایم عزیز هستی و من برایت بس ناچیز …