که اینچنین بیخیال ما شدی . . .

همیشه همه توی بن بست زندگی برمیگردن سراغ عشق اولشون

اما چه سخته اون روزی که عشق اولت رفته باشه سراغ عشق اولش

می‌ گویند ساده ام

میگویند تو مرا با یک جمله، یک لبخند،

به بازی‌ میگیری

می‌‌گویند ترفند‌هایت، شیطنت هایت و

دروغ هایت را نمی فهمم

اما من فقط دوستت دارم، همین

و آنها این را نمی‌‌فهمند...!!!

میدونی چی بیشتر از همه ادمو داغون میکنه؟

اینکه هر کاری در توانت هست براش انجام بدی...........

اخرش برگرده بگه : مگه من ازت خواستم؟

آنقدر آمدنت به تاخیر افتاده است که فقط می دانم کسی را روزگاری دوست داشته ام که حالا شاید دیگر

نشِناسَمش

ميـــان هــر نفســي کـه مي کِشــم

/ همهمـــــــــه اي ستــــــــــ کــه از همــه پنهــــــان ...

/ از تــــــو چـه پنهــــــان ميـــان هــر نفســي کـه مي کِشــم /

تــــــــــــــــــــــــ و هستـــي! کــه مي کِشــم تــــــــو را/

کــه مي کُشـــي مـــــــرا!!

سلام

امروز درد دل های نا تمامم را برای تو آوردم…

حقیقتش را بخواهی محرمی جز تو دراین بازار کساد بی کسی ندیده ام!

گذشته ها شاید از سردی و سکوتت می رنجیدم

اما امروز خوشحالم مونس دردها و گلایه هایم تویی!!

تویی که باهمه سردی و سکوت

باز هم درد دل های تکراریم را می شنوی و پشتم را خالی نمی کنی…

تکیه که بر شانه ات میزنم…بر سرم خراب نمی شوی…

کاش این آدمک های انسان نما هم از تو یاد بگیرند…

یاد بگیرند

وقتی بهشون تکیه می کنی…

پشتت را خالی نکنند

با زخم زبانشان بر زخمت مرحم نگذارند

خیانت نکنند

دورت نزنند

اما…

دل خوشم به داشتنت دیوار..

گرچه برای درد دل های ناتمامم مرحمی نیستی تا آرامم کنی

اما مطمئنم که زخمی بر زخم هایم نمی نشانی…

شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم

خداحافظ ولی هرگزنخواهی رفت، از یادم

خداحافظ و این یعنی در اندوه تو می میرم

در این تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

و برف نا امیدی بر سرم یک ریز می بارد

چگونه بگذرم ازعشق از دلبستگی هایم ؟

چگونه میروی با این که میدانی چه تنهایم؟

خدا حافظ ، توای همپای شبهای غزلخوانی

خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم

رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از درد بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

*

رفتم که داغ بوسه پر حسرت تورا

با اشک های دیده زلب شستشو دهم

رفتم که نا تمام بمانم در این سرود

رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم

*

رفتم مگومگو که چرارفت،ننگ بود

عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما

از پرده خموشی و ظلمت چو نور صبح

بیرون فتاده بود به یکباره راز ما

*

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لابلای دامن شبرنگ زندگی

رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان

فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگی

*

من از دو چشم روشن و گریان گریختم

ازخنده های وحشی طوفان گریختم

ازبستر وصال به آغوش سرد هجر

آزرده از ملامت وجدان گریختم

*

ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز

دیگر سراغ شعله آتش زمن مگیر

می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم

مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

*

روحی مشوشم که شبی بی خبر زخویش

در دامن سکوت به تلخی گریستم

نالان ز کرده ها و پشیمان زگفته ها

تو درآن اوج که هستی خوش باش/

من به عشق تو خوشم/

تو به عشق هرکه هستی خوش باش

اگه گفتی دوســتـــت دارم چند حرفه ؟ ☂

☂ دیدی اشتباه کردی ! ☂

☂ دوستــت دارم حرف نیست یه زنـدگـیـه،اما زندگی دوحرف بیشتر نیست :

☂ تـ ـ ـو

نفس گیره برام دنیا....

دعا کردم که تنها مال من شی

تو تعبیر قشگنه فال من شی

دعا کردم که بدونی چشم براتم

هنوز وابسته بغص صداتم

اگه بازم با دیگرونه

چشات دنبال از ما بهترونه

بزار با یاد تو دل خوش بمونم

فقط دلتنگیات با من بمونه

عشق مفهوم آبی آسمان، در دانه به دانه ترنم باران، در سرسبزی بهار پیداست.  یاد شعر صامت مهتاب می افتم

وقتی سکوت می کنی. یاد ترانه قشنگ عشق می افتی وقتی سکوت می کنم. عشق آنقدر در نگاه های ما

پیداست که حتی اگر سلام مهتاب را نشنوم، دانه دانه ترانم باران می شوم و به قشنگی نگاه تو می بارم. تو از

سکوت مهتاب شعری شده ای برای من که هر بوسه بهاری ات را ترانه بسازم و بخوانم. تو می دانی من از آن توام.

من می دانم تو از آن منی.