شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم

خداحافظ ولی هرگزنخواهی رفت، از یادم

خداحافظ و این یعنی در اندوه تو می میرم

در این تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

و برف نا امیدی بر سرم یک ریز می بارد

چگونه بگذرم ازعشق از دلبستگی هایم ؟

چگونه میروی با این که میدانی چه تنهایم؟

خدا حافظ ، توای همپای شبهای غزلخوانی

خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم

خدا حافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی



تاريخ : دهم خرداد ۱۳۹۲ | 2:18 | نویسنده : تنها |