دوباره حرف دل می نویسم،
به دور از هر تکلف و پیچیدگی های کلام
چشمان جستجوگرم رو به سوی آسمان دوخته بودم .
خیلی پر ابهت و زیبا بود
آسمون سفیده سفید بود. مثل دل فرشتگان خدا ،
برف مثل دونه های مروارید
هنرمندانه و زیبا میومد میلغزید، میرقصید و برروی زمین می نشست.
دیدن منظره زیبای برفی منو باخودش می بره به
خاطرات دور و دراز زمان بچگیم
اینجا هوا سرده و برفی.
یک روز برفی، همه زیبائیها، و دلتنگیها رو
با خاطراتش همراه میکنه و می فرسته تا اعماق وجودت.
وقتی که قدم زنان از کوچه یا خیابونی میگذری
و هجوم برف رو زیر نور چراغ برق خیابونها میبینی




تاريخ : بیست و سوم دی ۱۳۹۲ | 16:10 | نویسنده : تنها |
طراح قالب : تک اسکین | Weblog Themes By : TakSkin.com