من که پروده به غمهای جهانم چه کنم

من که پژمرده چو نسرین ٬ به خزانم چه کنم !

موی آشفته به خون مژه ٬ رنگین کردم

رنگ دیگر به جهان نیست ٬ از آنم چه کنم !

تو که از دور به ما نیم نگاهی نکنی

من که یک عمر به راهت نگرانم چه کنم !

غم من اینکه به دامان تو دستم نرسد

اشک از دید درین غم نفشانم چه کنم !

عشق آموخت به فرهاد ره کوه کنی

من که جز باده خوری هیچ ندارم چه کنم ... !!!



تاريخ : بیست و سوم آذر ۱۳۸۹ | 17:35 | نویسنده : تنها |