من پــذیرفتــم شکست خویــش را                 پندهای قلــب دور انــــدیش را
من پذیرفتم که عشق افسانه است                این دل درد آشـنا دیوانه اسـت 
گــرچه تو تنهاتر از مـــن مــی روی                  آرزو دارم ولــی عاشـق شـوی 
آرزو  دارم  بـــفـــهــــمــــی  درد  را                  تلخـی برخــوردهـــای سرد را 
0
مـــی روم از رفــــتن من شاد باش                  از عــذاب دیـــــدنــم آزاد بـــاش 


تاريخ : چهاردهم مرداد ۱۳۸۹ | 3:50 | نویسنده : تنها |