سلامي به گرمي عشق ، به زيبايي گلهاي بهاري و به كوبندگي تپش قلب و گرمي اشك،
سلامي به سوزناكي غم ، سلامي چون اشك ، اشكي چون شمع ، شمعي چون نور و نوري چون
تو و سلامي به وسعت اقيانوس هاي بيكران كه از اعماق قلبم سرچشمه مي گيرد و از راههاي
پرپيچ و خم به سوي شما پرواز مي كند. كلاهم را از راه دور برايتان پست مي كنم. اگر نوشته
هايم را روي درد تنهايي تان بگذاريد تحريرهاي نازك قلبم را خواهي شنيد. دردي كه سالهاست بر
قفسه سينه نقش بسته است
***********************
من نه عاشق هستم و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من
من خودم هستم و یک حس غریب که به صد عشق و هوس می ارزد
من نه عاشق هستم نه دلداده به گیسوی بلند و نه آلوده به افکار پلید
من به دنبال نگاهی هستم که مرا از پس دیوانگیم می فهمد
********************
من تمام هستي ام را در نبرد با سر نوشت. در تهاجم با زمان آتش زدم. كشتم. من بهار عشق را
ديدم ولي باور نكردم .يك كلام در جزوه هايم هيچ ننوشتم.من ز مقصد ها پي مقصود هاي پوچ
افتادم.تا تمام خوب ها رفتند و خوبي ماند در يادم.من به عشق منتظر بودن همه صبر و قرارم
رفت... بهارم رفت..عشقم مرد..يارم رفت...
******************
من اگر عاشقانه می نویسم ،
نه عاشقـم !، نه شکست خورده ...
فقط می نویسم تا عشق یاد قلبم بمانـد ...!!
در ایـن ژرفای دل کندن ها و عادت ها و هوس ها ،
فقـط تمـرین آدم بـودن میکنم ..!
*******************
به نام آنکه عهدش وفاست
دردنیایی که محبت کیمیاست...
جای سلام پیغامی برایت دارم
همیشه عاشق بمان....
عاشقانه عاشق باش...
گاهی نمی شود بسرایم
وقتی تو دورترین اتفاق جهانی
من ناتوان ترین شاعر در این زمین
*******************
قاصدک
شعر مرا از بر کن
برو ان گوشه باغ
سمت ان نرگس مست
و بخوان در گوشش
و بگو باور کن
یک نفر یاد تو را
دمی از دل نبرد...
****************
هــزار بـار آمـدم خطــت بزنم از قلبم....
خود خودت را...
یــادت را...
اسمــت را...
امــا...
فقط قلبــم پر شد از خط خطی های عاشقانـه...
****************
کسایی نمیتونن عمق عشق واقعی رو درک کنن..
! 100درصد مزه عشق واقعی رو نچشیدند
دعا میکنــــــــــــــم هر کسی که میاد به کوچه تنهایی قلبم سر
میزنه در عشق شکست نخورده
باشه....
خیلی سخته....
اگر مطالب من نظرتان را جلب کرد لطفا نظر بدید
تا عیبهارفع و مطالب پر طرفدار را زیادتر کنم
ممنون
...
اما امواج دريا هزاران بار براي بوسيدن قدمگاهت
تا روي ساحل پيش آمدند.
...
دلم برات تنگ ميشه...
وهزاران بار بر قدمگاهت بوسه ميزنم...
ولی تو...
تو مرجانی
تو در جانی
تو مروارید غلتانی
اگر قلبم صدف باشد...
میان آن تو پنهانیـی
شایداین فاصله هاهرگزبه رسیدن نرسد
شاید این کالترین قصه به چیدن نرسد بال پروازی اگرهست به سوغات بیار مگزارازقفس این تن به پریدن نرسد ازتن خسته من بی تودراین غربت وادی سایه ای مانده که شاید به تپیدن نرسد رفته ای زود بیایی ، تو اگر بر دل من خنجری هست که شاید به بریدن نرسد
من اگر اشک به دادم نرسد می شکنم
اگر از تو یادی نکنم می شکنم
اگر از هجر تو آهی نکشم
تک و تنها به خدا می شکنم . . .
دلم براي همه ي روز هايت تنگ شده
روز هاي چاي سبز رو به روي كولر
روز هاي بستني ها مان
روز هاي انار هاي باغچه
همه ي روز هاي با تو بودن مرا مي خواهند
روزهايي كه ديگر هيچ گاه بر نخواهند گشت
روز هاي خنده هايت
روزهاي با هم بودن
كاش نمي رفتي
كاش بودي
تا باز هم اتاقمان رو به روي باغچه درخت انار
با پنجره ي بازش
منتظرمان بود
كاش زندگي گاهي فلش بك داشت....
اين روز ها كه تابستان است بيشتر به يادت هستم بيشتر از هر وقت ديگري...تير ماه بود كه رفتي
ماه تولدم و من تنها شدم چه تير ماه گرمي بود و چقدر زندگي سرد شد
بعد از آن عصر يخبندان قلبم و زندگي ام آغاز شد
كاش يك روز مثل آن روزها بيايد كاش...
|
|
|
سه شنبه بیست و نهم تیر 1389 | |
گفتی که مرادوست داری گله ای نیست
بین منو عشق توولی فاصله ای نیست گفتم کمی صبر کن و گوش به من کن گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست گفتی که کمی فکر خودم باشم وآن وقت جزعشق تو درخا طر من مشغله ای نیست رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست
خلوت نشین خاطر دیوانه ی منی
افسونگری و گرمی افسانه ی منی بودیم با تو همسفر عشق سالها ای آشنا نگاه که بیگانه منی هر چند شمع بزم کسانی ولی هنوز آتش فروز خرمن پروانه منی چون موج سر به صخره ی غم کوفتم ز درد دور از تو ای که گوهر یک دانه منی خالی مباد ساغر نازت که جاودان شورافکنی و ساقی میخانه منی آنجا که سرگذشت غم شاعران بود نازم تو را که گرمی افسانه منی